Zadzwoń

+ 48 698 78 72 46

lub wypełnij

poradnik


Savoir-vivre Kto kogo wita najpierw

Savoir-vivre

Kto kogo wita najpierw
Problem powitań jest jednym z takich, które sprawiają najwięcej kłopotów. Często zastanawiamy się czy szef powinien nam się kłaniać pierwszy czy to my mamy taki obowiązek mimo, iż jesteśmy kobietami. I jak kogo przedstawiać? Kobietę mężczyźnie czy może odwrotnie? Spróbujmy więc rozwiać parę wątpliwości
Powitanie
Podczas powitania zasadą jest, że mężczyzna pierwszy kłania się kobiecie, młodszy - starszemu, pracownik - przełożonemu, osoba idąca - stojącej, jadąca samochodem - idącej pieszo, jedna osoba - grupie, idący schodami w górę, schodzącemu w dół, idący szybciej, idącemu wolniej, a osoba wchodząca do pokoju – osobom już obecnym w pomieszczeniu. Podczas spotkania służbowego witanie się zaczynamy od szefa, nawet, jeżeli jego zastępcą jest kobieta lub starszy mężczyzna.
Osoba wchodząca do pomieszczenia powinna pierwsza powiedzieć „dzień dobry”, niezależnie od stanowiska. Gdy przełożony wchodzi do pokoju, pracownicy nie powinni wstawać, to on powinien pozdrowić pracowników, a oni po odpowiedzeniu na pozdrowienie mogą kontynuować swoją pracę,
Podawanie ręki
Zarówno mężczyzna jak i kobieta powinni podawać do powitania całą dłoń, podawanie ręki od niechcenia, bezsilnie, dotykając zaledwie dłoni drugiego człowieka końcami palców jest niegrzeczne i stanowi oznakę lekceważenia. Witając się z ludźmi, nie zawsze wystarcza uścisk dłoni. Niezbędne są również: uprzejme spojrzenie, przyjazny uśmiech i miłe słowa. Przy powitaniu patrzymy prosto w twarz. Nie rozglądamy się na boki, bo w ten sposób okazujemy lekceważenie.
Nigdy nie podaje się ręki ponad stołem czy też biurkiem. Wystarczy wówczas skinąć głową. Jeśli ktoś chce się przywitać przez podanie ręki, to należy wyjść zza biurka lub stołu i dopiero wtedy podać rękę.
Przy powitaniu dłoń pierwsza wyciąga kobieta do mężczyzny, starsza osoba do młodszej i ta o wyższym statusie społecznym. Jeżeli osoba, która powinna pierwsza wyciągnąć rękę, tego nie robi, nie należy przejmować inicjatywy.
W miejscu pracy przełożony pierwszy wyciąga rękę do podwładnych, również do kobiet. Jeżeli szef podchodzi i podaje rękę, to mężczyzna powinien wstać, ale kobieta może siedzieć.
Mężczyźni przed podaniem ręki na ulicy muszą zdjąć rękawiczki, kobiety nie mają takiego obowiązku.
Całowanie w rękę
Kobiety powinny podawać rękę do uścisku, jeśli jednak zauważą, że mężczyzna ma zamiar ją pocałować, powinny lekko podnieść dłoń, aby nie musiał się za bardzo schylać. Nie należy jednak podawać dłoni z wyraźną intencją do pocałowania, ponieważ wielu mężczyzn nie kultywuje już tego zwyczaju, a całowanie w rękę nie jest dzisiaj modne (niektórzy całują w rękę tylko najbliższe kobiety, np. matkę, żonę, oraz inne kobiety przy specjalnych okazjach).
Są jednak mężczyźni, którzy zawsze całują kobiety w rękę, jeżeli jednak kobieta tego sobie nie życzy, nie powinni i „dźwigać” dłoni kobiety do ust.
Nie powinno się całować kobiety w rękę podczas kontaktów oficjalnych, w urzędach, na ulicy, w parku. Można to robić tylko w pomieszczeniach zamkniętych.
Przedstawianie się
Zasadą jest, że przedstawia się mężczyznę - kobiecie, młodszą osobę – starszej (przy sprzecznych regułach wiek ma pierwszeństwo), młodszego rangą, starszemu rangą, pojedynczą osobę niezależnie od płci przedstawia się małżeństwu. W pracy nowego pracownika powinien przedstawić szef, gospodarz przedstawia zaś swoich gości. Przedstawiając sobie dwie osoby wypada dodać o nich kilka słów, aby znalazły temat do rozpoczęcia rozmowy (np. Przedstawiam Panu Prezesowi Panią Izę Lewandowską, która podobnie jak Pan pasjonuje się podróżami). Osobę wchodzącą do pomieszczenia przedstawiamy tym, którzy przyszli wcześniej.
Przedstawiając kogoś zawsze należy podać nie tylko nazwisko, ale i imię Najpierw należy wymienić imię osoby przedstawianej: Adam Kowalski, Iza Lewandowska.
Przy przedstawianiu osób rodzicom, a także osobom wyższej rangi stosuje się bardziej uroczyste formy: Pan prezes pozwoli, że przedstawię naszego pracownika, pana Kowalskiego. Przedstawiając członków rodziny wspominamy o łączącym nas pokrewieństwie (mój mąż, moja teściowa)
Jeśli musimy przedstawić się sami dodajmy kilka słów o sobie, nie podajemy własnych tytułów (nigdy inżynier Kowalski!). Nie jest przyjęte, aby kobiety same przedstawiały się mężczyznom, chyba, że są dużo starsi.
Pozdrawianie
W pracy jako pierwszy wita się ten, który wchodzi do biura, a nie ten który już w biurze jest. Ale na korytarzu działa już reguła pierwszeństwa.
Jeśli spotykamy tę samą osobę w biurze kilkakrotnie w ciągu jednego dnia nie powtarzamy powitania, wystarczy uśmiech lub skinienie głowy
Panowie zdejmują kapelusz przy powitaniu, kiedy mijana osoba jest 2-3 kroki przed nimi, wkładają, gdy się miną. Nie trzeba zdejmować natomiast beretu ani czapki.
Przechodzenie na „ty”
Propozycję przejścia na „ty" składa starszy - młodszemu, kobieta - mężczyźnie, przełożony - podwładnemu, starszy pracownik - młodszemu pracownikowi,
możemy poprosić osoby starsze, aby zwracały się do nas per „ty”, jednak nie możemy oczekiwać wzajemności. I uwaga! Nawet jeśli jesteśmy prywatnie na „ty” z osobą na wysokim stanowisku, wobec innych zawsze zwracamy się do niej tytułem: Panie Dyrektorze.
Pamiętajmy już, że nie pija się już bruderszaftu, to sprzeczne z etykietą.
Tytułowanie
Chcąc podkreślić tytuły służbowe, do osób piastujących dane stanowiska zwracamy się: Panie Dyrektorze, Panie Prezesie i tak samo do ich zastępców: Panie Dyrektorze, a nie Panie Wicedyrektorze czy Panie Zastępco Dyrektora.
Jeżeli tytuł służbowy jest dwuczłonowy np. Główny specjalista do spraw naukowych, do tych osób zwracamy się tytułami naukowymi: Panie magistrze. Panie doktorze, Panie docencie, Panie profesorze. Do osób w mundurach zwracamy się stopniem wojskowym: Panie generale, panie pułkowniku. Nie łączy się tytułów np. Panie Profesorze Kanclerzu
Wyjątkiem jest: ksiądz i funkcja kościelna oraz ksiądz i tytuł naukowy np. księże proboszczu, księże profesorze.
Zasada pierwszeństwa
Uniwersalną regułą jest to, że zawsze pierwszeństwo przysługuje osobie starszej (przy czym nie należy sugerować, że ustępujemy komuś z powodu wieku) i mężczyzna powinien ustępować kobiecie. Przy dużej różnicy wieku osoba starszy a kobieta pierwszeństwo dajemy osobie starszej. W relacjach gospodarz – gość, ważniejszy jest gość. Wyjątkiem jest, gdy ktoś zaprasza gości do restauracji to wchodzi pierwszy i wskazuje miejsce. Także w domu może pierwszy wyciągnąć rękę przy przywitaniu.
Honorowe miejsca
Chcąc uhonorować gościa sadzamy go po prawej stronie gospodarza, w sali konferencyjnej - naprzeciwko głównego wejścia, a jeśli wejście jest z boku, to honorowe miejsce znajduje się naprzeciwko okien. W salonie honorowe miejsce może być różne: jeśli wokół niskiego stolika stoi kanapa i fotele to honorowym miejscem jest kanapa, a gospodarz powinien usiąść tak, aby mieć gościa po prawej stronie. W restauracji, czy kawiarni najlepsze są miejsca pod ścianami, przodem do sali. W wagonie kolejowym - przy oknie, przodem do kierunku jazdy.
Wstawanie z miejsca
Osoby niższe rangą powinny wstawać, gdy do pokoju wchodzi przełożony. Przy powitaniu należy zawsze wstawać, wyjątkiem może być tylko osoba starsza lub kobieta, gdy wita się z mężczyzną.
oprac. (MW)
Źródło "Sekretariat" 

wróć